bzyczeć


bzyczeć
bzyczeć {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIa, bzyczećczę, bzyczećczy, bzyczećczał, bzyczećczeli {{/stl_8}}{{stl_7}}'o owadach: wydawać w czasie lotu wysoki, cichy, wibrujący dźwięk': {{/stl_7}}{{stl_10}}Pszczoły bzyczą nad łąką. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bzyczeć — ndk VIIb, bzyczećczy, bzyczećczał «wydawać przeciągły bzyk» W ogrodzie bzyczały trzmiele …   Słownik języka polskiego

  • bzyczenie — n I rzecz. od bzyczeć …   Słownik języka polskiego